تبليغاتX
آزاد جعـــفری

انیمیشن

جام جم - قاب کوچک - شنبه 24 اسفند 1387

 

انيميشن، خلف شايسته فردا
 
 
 
انيميشن يا پويانمايي و فيلم زنده يا فيلم واقعي دو ‌‌‌گرايش موجود امروز براي بيان تصويري متحرك هستند. نه فقط دو تكنيك متفاوت فيلمسازي بلكه دو رشته متفاوت كه هر كدام محتوا و مضمون مناسب خود را مي‌طلبد و غايات متفاوتي را دنبال مي‌كند. اگر داستان‌هاي بينوايان، پينوكيو، پلنگ صورتي، آناستازيا، بابالنگ دراز و بسياري ديگر را هم به صورت فيلم زنده و هم به صورت انيميشن ساخته‌اند، كاري فرماليستي براي محك زدن قالب‌هاي مختلف بياني تصوير نيست.

فيلم زنده را براي بزرگسال ساخته‌اند و انيميشن را براي كودك؛ اگرچه گاهي جاي اين مخاطبان با هم عوض مي‌شود اما نه اين جابه‌جايي به اندازه‌اي نيست كه بر مبناي آن لازم باشد قاعده اوليه عوض شود. انيميشن تنها در صورتي مي‌تواند اختصاص به مخاطب بزرگسال داشته باشد كه يا تصاوير پويانما شده واقع نما هم باشد مثل جلوه‌هاي ويژه رايانه‌اي فيلم‌هاي سينمايي امروز جهان همچون تايتانيك، ترميناتور، ماتريكس و... و يا اين‌كه اغراق به‌كار‌‌رفته در تصاوير پويانما شده از جنس اغراق تصويرسازي‌هاي كودكان نباشد. يا اگر هست كارگردان از اتخاذ اين تصميم مقصود خاص داشته باشد...


ادامه مطلب
!! | | •

فرزند کمتر!

جام جم - قاب کوچک - شنبه 17 اسفند 1387

 

فرزند کمتر، زندگی بهتر!
 
 
‌ تا حالا [سال 1375] چند كتاب نوشته‌ايد؟

هشت تا، حاصل حدود سي سال نوشتن، همين هشت كتاب است.

چرا اينقدر كم مي‌نويسيد؟

من در وزارت بهداشت كار مي‌كنم. آنجا شعار ما اين است كه: «زايمان‌هاي فراوان و پيوسته، مادرها را ضعيف مي‌كند و بچه‌ها را لاغر و مردني و بدبخت»؛ لابد روي خودم اثر گذاشت!

                                                           گفتگو با هوشنگ مرادي كرماني1

درست است. در عالم هنر هم هرچه فرزند كمتر باشد، حيات هنري بهتري مي‌شود داشت؛ و البته مي‌دانيم كه بهتر بودن لزوما به معناي بيشتر بودن نيست اگرچه آن هم يكي از ثمره‌هاي كم‌تر آفريدن است. هميشه در صحنه بودن و پيوسته در فضاي هنري كشور مشغول به كار و فعاليت هنري بودن شايد كمك كند شهرت و اعتبار و اسم و رسم هنري، تا اندازه‌اي حفظ شود و صاحب اثر به فراموشي سپرده نشود اما اين ماندگاري ناچيز و غيرقابل اعتنا محدود به زندگي جسماني هنرمند است و با مرگش، پايان مي‌يابد. حيات هنري اما مثل حيات جسماني انسان نيست. حد و مرز ندارد و تاريخ مصرفش بسته به ارزش هنري آثار هنرمند تا نسل‌ها و قرن‌هاي متمادي مي‌تواند اعتبار داشته باشد...


ادامه مطلب
!! | | •

دنیا

جام جم - قاب کوچک - شنبه 17 اسفند 1387

 

نقش‌های ‌ماندگار
 
«دنيا» در «آدم برفی»
 

جواد درباره‌اش مي‌گويد: «خدا نصيب هيچ كافري نكنه. اون سيماش اتصالي داره. فيوز پرونده. روانش پاكه پاكه.» و اسي در بدر خطاب به چرچيل در حمايت از او: «تا ديشب خيال مي‌كردم دختره شله، ادا اصولش واسه بازارگرميه. اما ديشب فهميدم دنيا مث آفتاب پاكه. توي ناكس با اون چشماي هيزت بس كه تير انداختي آبكشش كردي.»

خودش درباره خودش (خطاب به چرچيل) مي‌گويد: «من به همه مردا شك دارم. يه اشتباه باعث خوشبختي من شد. يه اعتماد باعث بدبختي من. من يه بار به يه مرد اعتماد كردم حالا تا عمر دارم بايد بسوزم. من زن خوبي بودم سربار كثافت‌هايي مث تو نمي‌شدم كه نصف شبي پا شن و بيان با يه مشت دلار بخوان تنم رو بخرن.»...


ادامه مطلب
!! | | •

سریال تاریخی

جام جم - قاب کوچک - شنبه 10 اسفند 1387

 

سريال‌های تاريخی؛ جذاب يا وفادار؟
 
 
يكي از گونه‌هاي برنامه‌سازي تلويزيوني را مجموعه‌هاي داستاني تاريخي تشكيل مي‌دهند. سريال‌هايي كه بجز مقصود اوليه ساخت برنامه نمايشي يعني وجه داستانگويي و سرگرمي‌سازي و احيانا پيام‌دهي ضمني، افزايش آگاهي عمومي‌ جامعه از وقايع تاريخي ملي و مذهبي را هم مدنظر دارند. تفاوت اين قبيل برنامه‌ها از ديگر نمونه‌ها بيش از هر چيز به استناد وقايع داستاني به وقايع تاريخي برمي‌گردد.

شايد براي همين است كه كمتر مجموعه داستاني تاريخي است كه مورد بي‌اعتنايي كامل از سوي مخاطب عام و خاص قرار بگيرد. عمده اين قبيل برنامه‌ها يا موافق سرسخت دارند و يا مخالف سرسخت. بسته به تلقي سازنده از ميزان لزوم وفاداري به واقعيت‌هاي تاريخي، روش‌هاي متفاوتي در اين شكل برنامه‌سازي در تلويزيون به وجود آمده است. برخي معتقدند واقعيت‌هاي خشك، غير جذاب و غير دراماتيك را مي‌توان با تغيير جزئيات به نفع روايت داستاني به تصوير كشيد و چه بسا نويسنده و كارگردان حق ارائه برداشت شخصي ولو مخالف با برداشت مشهور از وقايع تاريخي را هم دارند. برخي ديگر به لزوم مطابقت مو به موي وقايع، شخصيت‌ها و جزئيات داستاني با واقعيت مشهور و مستند تاريخي معتقدند و في نفسه اعتباري براي بيان دراماتيك و جذاب هنري قائل نيستند. پيداست كه داستانگويي، در نگرش نخست و استناد تاريخي، در نگرش دوم ملاك اصلي است. عمدتا مخاطب به جذابيت دراماتيك راغب است و تصميم‌گيرنده سياسي و فرهنگي جامعه يا مورخين و محققين، به صحت و سقم برداشت‌ها و تفسيرهاي تاريخي حق با كدام است؟ اين؟ آن؟ هر دو؟ و يا هيچ‌كدام؟...


ادامه مطلب
!! | | •

بئاتریکس

جام جم - قاب کوچک - شنبه 10 اسفند 1387

 

نقش‌های ماندگار
 
«بئاتريكس» در «بيل رو بكش»
 

«مار سياه»ي است كه «مادر» مي‌شود. اين خلاصه همه مشخصات شخصيتي اوست. ديگر مسائل همه در مسير اين تغيير و تبديل است كه به چشم مي‌آيد.

خودش مي‌گويد عقل و منطق دارد اما رحم و مروت نه. اما اينطورها هم كه مي‌گويد نيست. اگر رحم و مروت نداشت هم وينتيا گرين (نفر دوم از ليست مرگ) را مي‌كشت هم دخترش را و هم شوهرش را. از اين گذشته ابايي نداشت از اين‌كه جلوي نيكي، كار مادرش را تمام كند. اين‌كه مي‌خواهد حقش را بگيرد و از انتقام دست برندارد نشانه بي‌رحم بودنش نيست.

معروف است به «مار سياه» و شايد براي همين است كه مهره مار دارد!...


ادامه مطلب
!! | | •

هنر و تعهد

جام جم - قاب کوچک - شنبه 03 اسفند 1387

 

هنر، آزادی و تعهد
 
 
آلبر كامو مي‌گويد: «هنرمند اين عصر از بس همه چيز را طرد مي‌كند، حتي سنت هنري خود را مي‌پندارد كه مي‌تواند قواعد خاص خود را بيافريند و سرانجام گمان مي‌كند كه خداست. با اين تصور مي‌پندارد كه شخصا مي‌تواند واقعيت خود را نيز بيافريند. با اين همه آنچه دور از جامعه مي‌آفريند آثاري است صوري و انتزاعي. به‌عنوان تجربه، ايجادكننده هيجاني هست، اما از باروري كه خاص هنر واقعي است و رسالت هنرمند گردآوري و تحصيل آن است عاري است...

 «شاعر ملامتي» كه زاده جامعه‌اي تجارت پيشه است... سرانجام از نظر انديشه كارش بدين تحجر مي‌رسد كه مي‌پندارد فقط در صورتي هنرمند، هنرمندي بزرگ است كه به مخالفت با جامعه خود، جامعه هرچه باشد، برخيزد. اين فكر در اساس خود درست است كه هنرمند واقعي نمي‌تواند با جهاني كه خدايش پول است همگام شود، اما نتيجه اي كه از آن مي‌گيرند يعني اين‌كه هنرمند بايد مخالف هر چيزي به طور كلي باشد درست نيست. بدين‌گونه بسياري از هنرمندان ما آرزو دارند كه «ملامتي» شوند، اگر چنين نباشند وجدانشان ناراحت است و مي‌خواهند كه هم برايشان كف بزنند، هم سوت بكشند.»

از كامو نقل كرديم چون متاسفانه در جامعه هنري ما هم -كه مي‌بايست از اساس متفاوت با جوامع هنري ديگر دنيا باشد وقتي اسم هنر متعهد به ميان مي‌آيد فرياد اعتراض برمي‌آيد كه «هنر اصالت دارد، قداست دارد، هدف است، وسيله نيست، هنر تنها به يك چيز تعهد دارد و آن هم آزادي است.» اما سؤال اين است: كدام آزادي؟ كامو به اين پرسش نيز پاسخ داده است: ...


ادامه مطلب
!! | | •

اتی

جام جم - قاب کوچک - شنبه 03 اسفند 1387

 

نقش‌های ماندگار
 

«اتی» در «بوتيك»

 

«اتي» عاشق پول و ثروت و پرايد! است. مي‌خواهد مثل بچه پولدارها سوار پرايد شود. عينك دودي بزند، نوار بگذارد و صداي نوار را تا ته زياد كند؛ چرا كه معتقد است هيچ چيز از آنها كم ندارد و تازه از همه‌شان هم خوشگل‌تر است. «اتي» اما به هيچ وجه چنان شيفته اينها نيست كه براي به دست آوردنشان حاضر به انجام هر كاري باشد...


ادامه مطلب
!! | | •